درود بر همه ایرانیان از این که این همه تاخیر داشتم پوزش می خواهم.......پنج شنبه 10 بهمن ماه سال 1387 برابر با روز مهر از ماه بهمن جشن بزرگی در کرمان بر پا شد در این جشن تمام اقشار جامعه (زرتشتیان و مسلمانان) حضور داشتند.بوی خوشی می آمد و همه خوشحال بودند و به هم جشن سده را تبریک می گفتند.مراسم در ساعت 2 پسین با آمدن صدای دف ها و به همراهی موبدان اغاز شد.بعد از آن موبدان به جایگاه خود رفتند و مراسم را شروع کردند. ستایش پاک تو را باشد، ای آتش پاک گهر، ای بزرگ‌ترین بخشوده‌ی اهورامزدا، ای فروزنده‌ای که در خوری ستایش را، می‌ستاییم تو را، که در خانه‌مانمان افروخته‌ای... اوستا - آتش نیایش  بعد از آن دو خردسال زرتشتی قسمتی از گات ها را خواندند و سپس سرود ملی ایران نواخته شد.از جالبترین بخش مراسم ،شاهنامه خوانی ساقی عقیلی بود.دکتر وحیدی،پژوهشگر ایران باستان سخنانی را در مورد پیدایش آتش ایراد کردند.سروده ای از ایران توسط آقای زندی خوانده شد....وطن یعنی رود ،دریاوطن یعنی شهر ،خانهوطن یعنی خلیج همیشه فارس..................  سرانجام  پس از خورنشست (غروب آفتاب)، سه تن از موبدان با جامه‌ی سپید به سوی توده‌ای از هیزم خشک که از پیش آماده گردیده بود رفتند و گروهی از جوانان که آنان هم جامه‌ی سپید بر تن داشتند با هموخ‌های (مشعل‌های) روشن، موبدان را همراهی کردند. موبدان بخشی از اوستا که بیشتر آتش نیایش است را می خواندند و موبد بزرگ با آتشدان و جوانان سپید پوش با هموخ‌ها هیزم‌ها را افروختند. گروه نوازنده از آغاز تا پایان جشن، آهنگ می‌نواختند و همه با شادی، پیروزی روشن شدن آتش سده را جشن گرفتند و به امید آنکه تا جشن سال دیگر روشنایی و گرمی در دل‌هایشان باشد، به خانه باز گشتند.  
دسته ها :
پنج شنبه هفدهم 11 1387
X